-

boson : nihil est sine

Czartoryscy "зi Старoго Чорторийська"

"Jerzy (Jurij) Czartoryski (ur. ok. 1560, zm. 1626), książę na Klewaniu, starosta łucki. Początkowo przeciwnik unii brzeskiej, w 1598 r. uznał ją i przeszedł na katolicyzm.

[jego syn] Mikołaj Jerzy Czartoryski (ur. w 1603 – zm. w 1662) – wojewoda wołyński od 1657, wojewoda podolski od 1655, kasztelan wołyński od 1633, książę na Klewniu i Żukowie. Przez małżeństwo z księżną Izabelą Korecką pomnożył majątek (m.in. o dobra Korzec) i zyskał cenne koneksje."

Z kolei, jego synem był Michał Jerzy, którego to syn dokonał owego właściwego "przełomu" - Kazimierz Czartoryski (ur. 4 marca 1674 w Warszawie, zm. 31 sierpnia 1741 w Warszawie) ożenił się bowiem w 1693 roku z Izabelą Elżbietą Morsztyn (26 sierpnia 1671 - 24 lutego 1758, Warszawa), córką Andrzeja Morsztyna [pradziada Stanisława Augusta Poniatowskiego] i Katarzyny Gordon. A oto wskazówki:

"Jan Andrzej Morsztyn herbu Leliwa (ur. 24 czerwca 1621 w Raciborsku, zm. 8 stycznia 1693 w Paryżu)... Jego ojciec był zamożnym ziemianinem wyznania ariańskiego (braci polskich). ... W młodych latach studiował na uniwersytecie w Lejdzie oraz odbył wraz z bratem podróż po Włoszech i Francji. ...Od 1649 był dworzaninem Jerzego Lubomirskiego, a w 1653 został dworzaninem królewskim. ...Poślubił w 1659 Katarzynę, córkę pułkownika wojsk koronnych Henryka Gordona, damę dworu królowej Marii Ludwiki Gonzagi. Kilka lat później przeszedł na katolicyzm, którego był letnim i pozbawionym fanatyzmu wyznawcą. ... Po abdykacji Jana II Kazimierza w 1668, popierał do polskiej korony kandydaturę francuskiego księcia Wielkiego Kondeusza."

Ów Henryk Gordon de Huntly to "bliski krewny generała Patryka Gordona [tego Gordona]... W 1665 wziął udział w rokoszu hetmana Jerzego Benedykta [Sebastiana!] Lubomirskiego, walcząc przeciw wojskom króla Jana Kazimierza. ...

29 kwietnia 1659 Katarzyna poślubiła podskarbiego wielkiego koronnego, poetę Jana Andrzeja Morsztyna. Patrick Gordon napotkał ich w tym roku w obozie Lubomirskiego, co wspomina w swym dzienniku."

I w końcu dwaj synowie Kazimierza, a wielcy "utrwalacze" potęgi rodu, to:

"Fryderyk Michał Czartoryski (ur. 26 kwietnia 1696 w Klewaniu, zm. 13 sierpnia 1775 w Warszawie), książę na Klewaniu i Żukowie, kanclerz wielki litewski od 1752, podkanclerzy litewski od 1724, kasztelan wileński od 1722, podstoli wielki litewski od 1720, starosta grodzieński, łucki, uświacki, jurborski, homelski, kupiski i pieniański, współzałożyciel i przywódca Familii. ...Od wczesnej młodości zaczął współpracować z dworem Augusta II u boku ówczesnego pierwszego ministra i feldmarszałka Jakuba Henryka Flemminga.... Jego żoną była Eleonora Monika Waldstein [siostrzenica Flemminga!!]* (1712–1795), córka Jana Antoniego Waldsteina i Anny Waldstein, którą poślubił 30 października 1726. Para miała razem 3 córki i syna: Antonina (1728–26 lutego 1746, Warszawa), dnia 13 lutego 1744 w Warszawie poślubiła Jerzego Flemminga, Konstancja (1729–1749), druga żona Jerzego Flemminga, zmarła na ospę."

Oraz ów niezrównany August:

"August Aleksander Czartoryski, właśc. Aleksander August Czartoryski (ur. 9 listopada 1697 roku w Warszawie – zm. 4 kwietnia 1782 roku)... Jego kilkuletnie starania o rękę wdowy** po Stanisławie Dönhoffie, Zofii z domu Sieniawskiej, jedynej dziedziczce majątku Sieniawskich (i po Dönhoffie) zakończyły się 11 lub 17 lipca 1731 sukcesem, kiedy zgodziła się go poślubić ***. August Aleksander Czartoryski stał się właścicielem ogromnej fortuny stanowiącej ekonomiczną podstawę działalności politycznej, Dönhoffowa bowiem wniosła Czartoryskiemu m.in. Sieniawę, Puławy, Międzyrzec Podlaski, Wilanów i Stołpce. ...

Czartoryski dysponował też kilkoma starostwami, m.in. od 1742 grodzkim warszawskim, które w 1750 odstąpił Alojzemu Fryderykowi Brühlowi, za co 20 sierpnia 1750 otrzymał starostwo generalne ziem podolskich, które przekazał osiem lat później swemu synowi Adamowi. Przez kolejne lata pilnował pozycji Familii dbając przy tym o przygotowanie syna Adama do przyszłej roli króla. Wysłał go w 1757 na nauki do Anglii, ożenił w 1761 z posażną Izabelą Flemming...

Mimo jednak tych wszystkich przygotowań, mimo przekupienia posła rosyjskiego Hermana Karla von Keyserlinga, August Czartoryski nie zdołał przekonać w okresie bezkrólewia 1763-1764 swego syna do kandydowania do tronu. Cały misternie skonstruowany przez niego plan zawalił się, a zainwestowana fortuna wyniosła na tron królewski nielubianego przezeń siostrzeńca – Stanisława Poniatowskiego. W 1764 roku był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego z województwa ruskiego. Jako stronnik Rosji, August Czartoryski pobierał wówczas stałą pensję z ambasady rosyjskiej w wysokości 54 000 zł miesięcznie. ...

Spadek polityczny Familii August pozostawił Stanisławowi Lubomirskiemu i Ignacemu Potockiemu, natomiast majątek, szacowany na ponad sto milionów złotych – swym dzieciom: księciu Adamowi 60, a księżnej Izabeli – 45 milionów złotych."

__

... owe 105 mln ówczesnych złotych, to dzisiaj (grubo) ponad 10 miliardów euro... jesteśmy bardzo, bardzo łagodnym narodem...

__

*) Kiedy mu St. Potocki ubiegł posażną M. Łaszczównę, książę [Michał] zwrócił swe zabiegi ku siostrzenicy Flemminga, Eleonorze Waldsteinównie (1712–95), która dziedziczyć miała znaczne dobra po ciotce Sapieżynie, wojewodzinie wileńskiej; dziewczynka, wówczas dopiero 8-letnia, w żałobie po ciotce, nie chciała słyszećo zaręczynach; Cz. stawiał twardo kwestię posagu, a otrzymawszy już 5 XII 1722 kasztelanię wileńską, dawał do poznania, że mu na Waldsteinównie nie zależy. Jednak 30 X 1726, ku zadowoleniu całej rodziny, wziął ślub z Eleonorą i żył z nią przykładnie pół wieku; »święta pani«, wzorowa żona Niemka (pochodzenia czeskiego), w ciągłych kłopotach z polszczyzną, dożyła zdala od wielkiej polityki co najmniej do r. 1790.

https://www.ipsb.nina.gov.pl/a/biografia/michal-fryderyk-czartoryski

**) "Rzeczywiste powody, dla których książę August wygrał rywalizację o rękę dziedziczki Sieniawskich i Denhoffów, były zgoła inne i nader prozaiczne. Jednym z nich było wyraźne poparcie, którego August II udzielił właśnie młodemu Czartoryskiemu (król sam objął rolę swata księcia Augusta)."

http://boson.szkolanawigatorow.pl/straszliwa-walka-o-najbogatsza-reke-w-rzplitej-czyli-ta-niesamowita-lady-di

***) "Do chrztu była trzymana przez Piotra I Wielkiego, króla Augusta II Mocnego oraz księcia Rakoczego w obecności 15 tys. żołnierzy, co świadczyć może o wpływach jej rodziców.

Pierwszym mężem Zofii był Stanisław Denhoff – hetman polny litewski, który zmarł w 1728 r., zaledwie cztery lata po ślubie. Młoda wdowa znajdowała się w posiadaniu wielu dóbr ruskich, a także rezydencji w Sieniawie, Puławach, Wilanowie i Brzeżanach. – była zatem jedną z najlepszych partii w Rzeczypospolitej. Jedna z jej rezydencji, odziedziczony po zmarłej w 1729 r. matce Wilanów, przypadł do tego stopnia do gustu Augustowi II, że wymusił oddanie go w 1730 r. w dożywotnią dzierżawę.

W 1731 r. Zofia została żoną księcia Augusta Aleksandra Czartoryskiego – generała majora wojsk koronnych i wojewody ruskiego, twórcy potęgi Familii. Do wniesionych przez Zofię do małżeństwa dóbr, w 1733 r. dołączył Wilanów (po śmierci króla Augusta II), który do 1799 r. był własnością jej córki – Izabeli. Oprócz Izabeli dziećmi Zofii byli: Adam Kazimierz i zmarły w dzieciństwie Stanisław."

"Adam Mikołaj Sieniawski herbu Leliwa (ur. ok. 1666, zm. 18 lutego 1726 we Lwowie)... Po śmierci Jana III Sobieskiego był przeciwnikiem wyboru na króla elektora saskiego Augusta Wettyna, był uczestnikiem rokoszu łowickiego 1697 roku. Później jednak, w roku 1698 roku pogodził się z nim i przeszedł na jego stronę. ... Po abdykacji Augusta II był faktycznym przywódcą konfederacji przeciw Szwedom i Stanisławowi Leszczyńskiemu. W latach 1707-1709 na jego koszt z misją dyplomatyczną w Rosji przebywał Józef Tausz. W roku 1710 Sieniawski został kasztelanem krakowskim, czyli pierwszym senatorem Rzeczypospolitej. Od tego czasu związany był z Rosją. W okresie konfederacji tarnogrodzkiej był więziony przez konfederatów.

Po zawarciu pokoju w Altranstädt myślał o koronie dla siebie przy pomocy Piotra Wielkiego; zaprzedany zwolennik Rosji. Za jego hetmaństwa została zmniejszona polska armia przez ograniczenie liczby wojska (1717) i uszczuplenie władzy hetmańskiej. Przez żonę Elżbietę z Lubomirskich, głośną polityczkę, sympatyzował z dworem francuskim. W 1717 roku został wyznaczony senatorem rezydentem."



tagi: imperium  niemcy  rzeczpospolita  polska  rosja 

boson
27 lutego 2019 10:16
5     553    4 zaloguj sie by polubić
komentarze:
boson @boson
27 lutego 2019 10:27

W latach 1442-1601 było to gniazdo rodzinne rodziny Czartoryskich.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Stary_Czartorysk

 

zaloguj się by móc komentować

boson @boson
27 lutego 2019 10:32

*) Kiedy mu St. Potocki ubiegł posażną M. Łaszczównę, książę [Michał] zwrócił swe zabiegi ku siostrzenicy Flemminga, Eleonorze Waldsteinównie (1712–95), która dziedziczyć miała znaczne dobra po ciotce Sapieżynie, wojewodzinie wileńskiej; dziewczynka, wówczas dopiero 8-letnia, w żałobie po ciotce, nie chciała słyszećo zaręczynach; Cz. stawiał twardo kwestię posagu, a otrzymawszy już 5 XII 1722 kasztelanię wileńską, dawał do poznania, że mu na Waldsteinównie nie zależy. Jednak 30 X 1726, ku zadowoleniu całej rodziny, wziął ślub z Eleonorą i żył z nią przykładnie pół wieku; »święta pani«, wzorowa żona Niemka (pochodzenia czeskiego), w ciągłych kłopotach z polszczyzną, dożyła zdala od wielkiej polityki co najmniej do r. 1790.

https://www.ipsb.nina.gov.pl/a/biografia/michal-fryderyk-czartoryski

zaloguj się by móc komentować




zaloguj się by móc komentować