-

boson : nihil est sine ratione

Dzierżawcy podatków oraz gwiazdy Woltera i Joanny

Portret Joanny-Antoniny Poisson (Ryba) z 1758

___

Aby chwilowo zamknąć sprawę Woltera i powolnego gotowania francuskiej żaby za Ludwika XV, oto krótkie résumé:

  1. Po upadku systemu Law'a i śmierci regenta Filipa w 1724 Wolter wyjeżdża po nauki i kontakty do Londynu, a tymczasem w Paryżu kontratakują i na dobre dochodzą do głosu... fermiarze, czyli tzw. dzierżawcy generalni
  2. Takim dzierżawcą generalnym, jednym z najbogatszych Francuzów swych czasów był "Alexandre-Jean-Joseph Le Riche de La Popeliniere (ur. 26 lipca 1693 w Chinon, zm. 5 grudnia 1762 w Passy) – francuski finansista. Był także opiekunem i mecenasem artystów i filozofów... Był przyjacielem Voltaire’a."  ⇒ nieszczesny-wisielec-i-narodziny-opinii-publicznej
  3. Innym zawziętym przyjacielem boskiego Woltera był inny dzierżawca podatków, wpierw tylko od tytoniu, a potem od wszystkiego, czyli Joseph Pâris Du Verney. Ów Józef miał bardzo zdolnych młodszych braci, z którymi za rządów Ludwika IV Burbon-Condé oraz kardynała Fleury osiągnęli szczyty wpływów - m.in. bardzo zaangażowali się w wojnę o polską sukcesję**...
  4. Trzeci z tych braci, Jan Pâris de Monmartel - równie zawzięty przyjaciel boskiego Woltera, którego często gościł u siebie w Brunoy - wraz z tzw. Irlandczykami z Nantes mocno inwestował także w handel niewolnikami. Rok 1740 był dla niego kluczowy - nie dość, że Jan został królewskim bankierem (do 1759), to jego podopieczna Joanna (niektórzy piszą - córka***...) trafiła na królewski dwór - a 24 czerwca 1745 Ludwik XV uczynił ową Joannę markizą Pompadour.
  5. I tak to się plecie.

Jako puenta: Poborcy podatkowi byli najbardziej znienawidzonymi "przedstawicielami" ancien regime'u, ale to oni właśnie utrzymywali jednego z dwóch najważniejszych proroków nadchodzącej rewolucji... do kolekcji pozostaje rozpisanie roli tego drugiego - Rusa, wszak Jan Jakub (czy Kuba jak mawia Magazynier) był ulubieńcem jakobinów.

___

**) Jakoś się słabo w Polsce pamięta, że w kluczowych latach dwa najpotężniejsze katolickie rody królewskie w Europie (poza Habsburgami...) postawiły na Polki - w 1725 Maria została "królową Francji, gdyż Ludwik XIV Henryk Burbon, książę de Condé, pierwszy minister króla Ludwika XV oraz jego następca na tym stanowisku – Kardynał Fleury, chcieli znaleźć [swemu] panu żonę, która nie wciągnie Francji w skomplikowane polityczne sojusze." pl.wikipedia.org/wiki/Maria_Leszczyńska

A jeszcze w 1719 na Klementynę: boson.szkolanawigatorow.pl/biedna-klementyna-i-prawnuk-jana-iii-co-carem-chcia-zostac

***) Drugim kandydatem na jej biologicznego ojca jest Karol-Franciszek, inny... fermiarz: en.wikipedia.org/wiki/Charles_François_Paul_Le_Normant_de_Tournehem



tagi: banki  herezja  francja 

boson
11 czerwca 2019 11:41
6     441    1 zaloguj sie by polubić
komentarze:
boson @boson 11 czerwca 2019 14:29
11 czerwca 2019 14:47

Tylko zasygnalizuję przyszłe tropy - zawziętym korespondentem Józefa Pâris Du Verney był kardynał de Bernis, przyjaciel markizy i wielki opiekun Kuby Casanova...

zaloguj się by móc komentować

boson @boson
11 czerwca 2019 18:27

Taka puenta:

Poborcy podatkowi byli najbardziej znienawidzonymi "przedstawicielami" ancien regime'u, ale to oni właśnie utrzymywali jednego z dwóch najważniejszych proroków nadchodzącej rewolucji...

do kolekcji pozostaje rozpisanie roli tego drugiego - Rusa, wszak Jan Jakub (czy Kuba jak mawia Magazynier) był ulubieńcem jakobinów.

zaloguj się by móc komentować


zaloguj się by móc komentować