-

boson : nihil est sine ratione

Jak Londyn Moskali doił

Rok 1734 był bardzo brzemienny, nie tylko dla nas:

16 stycznia – wojna o sukcesję polską: wojska rosyjskie zajęły Toruń.
13 kwietnia – wojna o sukcesję polską: wojska wierne Stanisławowi Leszczyńskiemu pokonały Sasów w bitwie pod Miechowem.
maj – 2,5 tysięczny francuski korpus interwencyjny hrabiego Ludwika de Plélo (który sam tam zginął) wylądował na Westerplatte
9 lipca – podczas wojny o sukcesję polską wojska rosyjskie po 4-miesięcznym oblężeniu wkroczyły do Gdańska.

Była jednak pewna cena zgody imperium na te moskiewskie brewerie - oto 2 grudnia owego 1734 podpisano angielsko-moskiewski traktat handlowy. Na papierze, wszystko było cacy - już nie tylko Anglicy mieli nadzwyczajne przywileje w handlu z Rosją, ale i Moskale (wreszcie!) uzyskali takowe. Mało tego, zostali tam określeni most-favoured nation in Britain! Tyle że z powodu braku statków i kapitału Moskale mogli sobie nimi buty wypchać. W praktyce, pomimo deficytu w owym handlu, to wyłącznie Londyn czerpał z tego olbrzymie korzyści.

Od 1714 do 1754 eksport do Anglii wzrósł 3.5 krotnie, a podczas dwóch dekad przed wojnami napoleońskim import z Rosji stanowił aż 14% całego importu do Wielkiej Brytanii, w tym moskiewskie kute żelazo (bar iron) to było ponad 55% - stąd aż 30% wszystkich angielskich produktów żelaznych pochodziło z rosyjskiego żelaza, vide jak-wykuwala-sie-ruska-stal/ **

Jedynym pomysłem Moskwy była nieustanna agresja, w efekcie po rozbiorach Polski Anglia importowała z Rosji aż 95% konopnych lin dla swojej floty, a do tego 80% lnu i 90% łoju. Import z Rosji słynnych, strategicznych masztów okrętowych osiągnął w 1796 aż 85%!!

Po wojnach napoleońskich, i globalnych zmianach, zainteresowanie Londynu interesami z Rosją dramatycznie spadło i rosyjski handel morski popadł w wielką stagnację.

Przy okazji, znowu mamy na talerzu głównego finansistę tych rozgrywek - Hope i jego człowieka w Warszawie - przyp. newton-hope-oraz-radosny-kapitalizm-i-lukratywne-migracje/ - www.jstor.org/stable/41049998:Screenshot 2019-10-02 at 14.48.27.pngwięcej takich smaczków tutaj: www.jstor.org/stable/43211533, ich autor: history.vcu.edu/people/munro.html

PS. To wszystko oczywiście ma starą tradycję - moskale-i-nowoczesna-technologia/

**) Peter Gawryłowicz spędził dzieciństwo w Hamburgu. W 1629 przeniósł się do Moskwy i rozpoczął działalność gospodarczą. Był właścicielem monopolu na połów ryb w Morzu Białym i Barentsa, realizował projekt „Kontrakt na maszty z Moskwy” – kupił i sprzedał Holandii las okrętowy. Marcelis zainwestował również w rozwój hutnictwa górniczego, poszukiwanie nowych złóż, budowę fabryk. Peter Gawryłowicz odrestaurował zakłady hutnicze w Tuli, zbudował cztery zakłady w dzielnicy kaszirskiej i innych regionach Rosji. Od 1639 był partnerem przemysłowym Holendra Andriesa Denisowicza Viniusa.



tagi: imperium  rzeczpospolita  polska  rosja 

boson
6 października 2019 14:08
10     731    4 zaloguj sie by polubić
komentarze:
boson @boson
6 października 2019 16:45

Spytacie - co z tymi deficytem? Otóż Londyn dla odmiany miał wtedy olbrzymie nadwyżki w handlu z Holandią i płacił Moskwie amsterdamskimi wekslami (promissory notes), o których jest wyżej pl.wikipedia.org/wiki/Weksel... a tam rządził ów Hope & Co...

zaloguj się by móc komentować

boson @boson
6 października 2019 17:16

wracając do owych słynnych masztów okrętowych, ładnie tu widać efekt II rozbioru: w latach 1788-92: 52% pochodziło z Rosji a tymczasem w 1795 to już było 88%; przy czym wcześniej był I rozbiór...

zaloguj się by móc komentować

boson @boson 6 października 2019 17:16
6 października 2019 17:26

mowa tu jest jedynie o tzw. Great Masts czyli o średnicy większej niż 12 cali, czyli circa > 30 cm; a to właśnie nasze sławne sosny masztowe były najlepsze ze wszystkich: pl.wikipedia.org/wiki/Sosna_masztowa

zaloguj się by móc komentować

boson @boson 6 października 2019 17:26
6 października 2019 18:03

Były to bardzo duże pieniądze albowiem w 1781 cena takiego 21-calowego (53 cm) masztu to było około 5 funtów, a 26-calowego (66 cm) prawie 12£, przy czym import roczny to było wtedy circa 3200 sztuk; daje to, przy średniej cenie powiedzmy 8£, ponad 25 tysięcy ówczesnych funtów; dzisiaj to daje prawie 100 mln PLN za same maszty, nie uwzgledniając PKB... 

 

zaloguj się by móc komentować


MarekBielany @boson
6 października 2019 21:50

i tak to się plecie.

len

sosny

i ich szyszki

zaloguj się by móc komentować

boson @boson
6 października 2019 22:00

**) Peter Gawryłowicz spędził dzieciństwo w Hamburgu. W 1629 przeniósł się do Moskwy i rozpoczął działalność gospodarczą. Był właścicielem monopolu na połów ryb w Morzu Białym i Barentsa, realizował projekt „Kontrakt na maszty z Moskwy” – kupił i sprzedał Holandii las okrętowy. Marcelis zainwestował również w rozwój hutnictwa górniczego, poszukiwanie nowych złóż, budowę fabryk. Peter Gawryłowicz odrestaurował zakłady hutnicze w Tuli, zbudował cztery zakłady w dzielnicy kaszirskiej i innych regionach Rosji. Od 1639 był partnerem przemysłowym Holendra Andriesa Denisowicza Viniusa.

zaloguj się by móc komentować

boson @boson
7 października 2019 09:55

uzup. pod koniec XVIII wieku Wielka Brytania zarządzała 1/3 CAŁEGO handlu zagranicznego na świecie; w tonażu, aż 1/4 tego handlu Wlk. B. stanowił handel z Rosją...

zaloguj się by móc komentować

MZ @boson
7 października 2019 12:53

Rzeczpospolita swoim istnieniem bardzo im przeszkadzała.

zaloguj się by móc komentować

zaloguj się by móc komentować