-

boson : nihil est sine ratione

Londyn, Grabski i znowu to banco italiano

Władysław Grabski był rekordzistą, aż pięciokrotnie obejmował urząd ministra skarbu (w tym dwukrotnie jako premier II RP). Znany był z anty-niemieckich i pro-rosyjskich poglądów oraz krytyki swoich poprzedników. W tym z krytyki dobrze znanego nam ministra Kucharskiego - mały problem w tym, że to za ministra Grabskiego marka polska wpadła w hiperinflację, a pierwszy projekt reformy monetarnej złożył właśnie Kucharski:

"K. nosił się też z projektem stworzenia Banku Emisyjnego i dokonania wymiany marki polskiej na nową jednostkę monetarną jeszcze przed osiągnięciem równowagi budżetowej. Uważał to za sprawę zasadniczą dla likwidacji deficytu budżetowego. Tę koncepcję K-ego storpedował jednak angielski doradca Hilton Young†, grożąc, że w wypadku realizacji planu ministra skarbu demonstracyjnie wyjedzie z Warszawy. Mimo prób realizacji wysuniętych planów, sytuacja finansowa kraju uległa dalszemu szybkiemu pogorszeniu."

Aby zrozumieć skąd się wziął ów angielski doradca trzeba nam wrócić do tournee Kucharskiego i Hammerlinga, którzy z Paryża udali się do Londynu gdzie spotkali się "nieoficjalnie" z samym szefem Bank of England - naszym zawziętym wrogiem - baronem Montagu Normanem, zawziętym przyjacielem hitlerowskiego bankiera, Hjalmara Schachta. Smaczkiem w tym jest to że właśnie Hammerling już w 1915 został obwołany przez Londyn największym wrogiem Anglii w USA... (but it's nothing personal - just business as usual).

Po tych rozmowach zostaje nam przydzielony ów "życzliwy nadzorca", a pod koniec września 1923 nasza para jest z powrotem w Warszawie. Nie uzyskali wprawdzie żadnych konkretów, ale premier Witos jest ewidentnie pod wrażeniem gdyż właśnie wtedy robi Kucharskiego ministrem skarbu. Anglicy jednak nie kwapią się z udzieleniem kredytu, więc jako ostatnia deska ratunku w grudniu 1923 Paderewski jedzie do USA ubiegać się o 400 mln USD pożyczki. Niestety, jego charme nie był wystarczający i w efekcie nie dostajemy żadnego kredytu a rząd Witosa upada.

Premier Grabski natychmiast pozbywa się owego Younga i zanim zacznie swoją słynną reformę jeszcze w marcu 1924 uzyskuje pierwszy od 1920 poważny kredyt dla II RP - 400 mln lir włoskich, czyli nieco ponad 20 mln USD, na 20 lat od Banca Commerciale Italiana (BCI). Cena za to była wysoka - efektywnie ponad 11% roczne obciążenie długiem, m. in. z powodu wysokiego ubezpieczenia tego kredytu na wypadek wojny...

No, ale to nie przypadek, wszak szefem BCI był wtedy nie kto inny jak Józef Leopold Toeplitz (ur. 1866), a na dokładkę był tam jeszcze jego brat Ludwik (dyrektor BCI w Wenecji; ur. 1868) - synowie Bonawentury - pradziadka Krzysztofa Teodora Toeplitza, tego od Czterdziestolatka...

Mało tego, tak się składa że po przewrocie majowym na miejsce Leopolda Juliana Kronenberga prezesem słynnego Banku Handlowego w Warszawie zostaje Stanisław Lubomirski*, a w 1927 BCI nabywa akcje tego banku, które sprzedaje w roku 1935... O pasjonującej historii Banku Handlowego już trochę pisałem: https://bosonweb.wordpress.com/2017/09/30/dla-otrzezwienia/ a co do Toeplitzów - to polecam szpaka80 na salonie24***.

W efekcie, w 1927 następuje przełom - przy czym Grabski zostaje odsunięty raz na zawsze przez samego Piłsudskiego - dostajemy serię poważnych kredytów. Przede wszystkim prawie 100 mln dolarów od USA, ale też prawie 50 mln USD (we frankach) od Francji. Warto przy tym zauważyć, że Anglicy nadal byli nader wstrzemięźliwi...

Aby jednak nabrać właściwej perspektywy - Niemcy w latach 1924-31, czyli za weimarskiego chaosu, dostały od USA prawie 3 MILIARDY dolarów kredytu - dzisiaj to by było grubo ponad 100 mld USD.

Jeśli chodzi o Ludwika Hammerlinga to po przewrocie majowym, jeszcze w 1926 zaczął likwidować wszystkie swoje polskie interesy (cokolwiek to oznacza) i wyprzedawać majętności tutaj. W 1928 wyjechał z Polski na dobre.

PS. Zapomniałem o jednym - z chwilą dojścia demokratów do władzy - tj. po odejściu Hoovera i zwycięstwie w 1933 (co za pech? Hitler i FDR naraz...) Franklina D. Roosevelta Amerykanie zupełnie odwrócili się "biznesowo" od Polski...

PPS. Grabskiemu Londyn jeszcze nasłał w 1925 tego oto "pośrednika":

Capture d’écran 2018-10-19 à 21.25.48.png 

Ich warunek był od początku bardzo prosty: koncesje terytorialne na rzecz Niemiec, a będzie duuuża pożyczka... ach, ci fajni wyspiarze....

__

†) "Young was the youngest son of Sir George Young, 3rd Baronet (see Young baronets), a noted classicist and charity commissioner. Sir George's paternal grandmother was Emily Baring of the eponymous merchant banking dynasty."

*) "W r. 1927, w wyniku fuzji dokonanej między Bankiem Zjednoczonych Ziem Polskich a największym polskim bankiem prywatnym – Bankiem Handlowym w Warszawie, powołano L-ego na prezesa Rady tego ostatniego. Był to kolejny krok w kierunku zwiększania jego wpływów w polskim życiu gospodarczym, krok tym donioślejszy, że jeszcze silniej związał L-ego z zagranicznymi grupami kapitałowymi działającymi w Banku Handlowym (głównie z kapitałem włoskim). Spowodowało to m. in. mianowanie L-ego głównym przedstawicielem na Polskę włoskiego towarzystwa ubezpieczeniowego «Assicurazioni Generali di Trieste» oraz członkiem Rady Zarządzającej tego towarzystwa. W tym okresie L., obok funkcji prezesa «Lewiatana», Banku Handlowego i Tow. Akc. Fabryki «Rudzkiego», zajmował stanowiska prezesa w Radzie Zarządzającej Modrzejowskich Zakładów Górniczo-Hutniczych S. A., Radzie Nadzorczej Fabryki Maszyn i Odlewów Orthwein, Karasiński i Ska, Radzie Zarządzającej Polskich Zakładów Elektrycznych Brown Boveri S. A., Radzie Nadzorczej «Kabla Polskiego», Zarządzie S. A. Kolei Herbsko-Kieleckiej, Radzie Nadzorczej Tow. Ubezpieczeń «Polonia», Radzie Zakładów Przemysłu Tłuszczowego i Olejarskiego «Union», Radzie Zakładów K. I. Poznańskiego w Łodzi; wiceprezesa w Radzie Nadzorczej Zjednoczonych Fabryk Portland-Cementu «Firley» oraz członka władz Banque Franco-Polonaise w Paryżu, Górnośląskich Zjednoczonych Hut «Królewska» i «Laura», Zakładów «Solvay» w Polsce, Banku Polskiego."

**) W 1932 Lubomirski niespodziewanie umiera i nasz londyńczyk - August Zaleski musi złożyć urząd ministra spraw zagranicznych aby objąć to tak ważne stanowisko - prezesa Banku Handlowego.

***) https://www.salon24.pl/u/nick/786988,toeplitz-uprzywilejowany-syn-pierwszej-globalizacji

https://www.salon24.pl/u/nick/785559,toeplitz-i-zakup-kosztownosci-z-polski



tagi: imperium  żydzi  polska  francja 

boson
17 października 2018 10:52
11     650    3 zaloguj sie by polubić
komentarze:
boson @boson 17 października 2018 11:49
17 października 2018 12:05

Henryk Toeplitz - brat Bonawentury to kupiec i współzałożyciel Banku Handlowego w Warszawie (1822-1891)

zaloguj się by móc komentować

Pioter @boson
17 października 2018 12:57

Banco Commerciale Italiana to (za włoską wiki) La banca fu fondata a Milano il 10 ottobre 1894 per iniziativa di un consorzio di banche tedesche (Deutsche Bank, Dresdner Bank, Bank für Handel und Industrie, Bleichröder, Oppenheim e Berliner Handels-Gesellschaft), austriache (Anglo-Oesterreichische Bank, Wiener Bank e Osterreichische Creditanstalt), svizzere (Schweizerische Kreditanstalt e Chemin de Fer du St.Gothard) e la francese Banque de Paris et des Pays-Bas[1]. Successivamente divenne italiana la maggioranza degli azionisti, pur restando significativi collegamenti con le maggiori banche europee.

czyli bank niemiecki. Na włoskim rynku finansowym po zjednoczeniu działały spokojnie takie banki jak tenW zasadzie poza Italią, USA, Chinami, Argentyną i Meksykiem banków niemieckich przed pierwszą wojną światową nie ma (a przynajmniej nie mają prawa do emisji własnych banknotów). Musimy jeszcze wziąść pod uwagę, że postępy zjednoczenia Włoch dokonywały się w miarę sukcesów militarnych pruskiej armii przy jednoczeniu Niemiec. To był projekt łączony - prawdopodobnie brytyjski w celu uzyskania jasnej i konkretnej przeciwwagi dla Francji. A że w trakcie okazało się, że apetyt Prus pozbawił Brytanię Królestwa Hanoweru, więc udziałowcy się poróżnili i rozpoczęłą się rywalizacja.

 

zaloguj się by móc komentować

boson @Pioter 17 października 2018 12:57
17 października 2018 13:02

z drobną korektą - większość wtedy to były banki "niemieckie"...

zaloguj się by móc komentować


boson @Pioter 17 października 2018 13:20
17 października 2018 14:03

nie zrozumieliśmy się -  większość banków niemieckich to wtedy były banki "niemieckie"... 

zaloguj się by móc komentować

boson @boson
17 października 2018 14:12

†) "Young was the youngest son of Sir George Young, 3rd Baronet (see Young baronets), a noted classicist and charity commissioner. Sir George's paternal grandmother was Emily Baring of the eponymous merchant banking dynasty."

zaloguj się by móc komentować

boson @boson
17 października 2018 16:57

ciekawostką jest że jedynie ten włoski dług (prawie) spłaciliśmy przed 1 IX 39, dzięki temu ubezpieczeniu...

zaloguj się by móc komentować

boson @boson
17 października 2018 18:45

PS. Zapomniałem o jednym - z chwilą dojścia demokratów do władzy - tj. od odejścia Hoovera i zwycięstwa w 1933 (co za pech? Hitler i FDR naraz...) Franklina D. Roosevelta Amerykanie zupełnie odwrócili się "biznesowo" od Polski...

zaloguj się by móc komentować

boson @boson
19 października 2018 21:31

PPS. Grabskiemu jeszcze Londyn nasłał w 1925 tego oto "pośrednika":

Capture d’écran 2018-10-19 à 21.25.48.png Ich warunek był od początku bardzo prosty: koncesje terytorialne na rzecz Niemiec, a będzie duuuża pożyczka... ach, ci fajni wsypiarze....

zaloguj się by móc komentować

zaloguj się by móc komentować