-

boson : nihil est sine ratione

Spoglądali z podziwem na szlachetną dumę, towarzyszącą jej niezwykłą powagę

Screenshot 2019-08-02 at 06.33.37.pngTeodor Axentowicz, 1911-12 — Poselstwo polskie u Henryka Walezego

__

19 sierpnia 1573 Jacques Auguste de Thou (Thuanus), największy francuski historyk w XVI wieku i nie tylko, miał prawie 20 lat i sam był świadkiem wjazdu do Paryża słynnego polskiego poselstwa**. Trudno zresztą żeby nim nie był, jako paryżanin, bo podziwiali ten wjazd wszyscy, jak sam później napisał w swojej wielkiej historii pt. Historiae sui temporis:

Całe miasto, mówiono, pobiegło na ten spektakl. Wiek, płeć, bardzo zły stan zdrowia nikogo nie powstrzymały. Okna w pobliżu ich przejazdu były pełne; nawet dachy były tak obciążone, iż obawiano się, że się zapadną. W końcu ulice tak były przepełnione że ci nowi gospodarze ze zdumieniem spostrzegli, iż dostatek widzów nie pozostawił im wolnego przejścia. Paryżanie, z ich strony, spoglądali z podziwem na korzystną wielkość ich sylwetek, szlachetną dumę, towarzyszącą jej niezwykłą powagę, te długie lśniące brody, te czapki ozdobione szlachetnymi futrami i klejnotami, te bułaty, te stalą obłożone buty z cholewami, te kołczany i łuki, ogolone z tyłu głowy, i te wielkie brodekiny z sabotami z żelaza. Nie było wśród nich osób, które nie potrafiłyby mówić po łacinie, a wielu do tego mówiło po włosku, niemiecku, niektórzy nawet mówili naszym językiem tak czysto, że brano ich raczej za mężczyzn wychowanych nad brzegami Sekwany i Loary, a nie za mieszkańców krajów opływanych przez Wisłę lub Dniepr; co spowodowało wielkie zawstydzenie naszych dworzan, którzy nie tylko nic nie wiedzą, ale są zadeklarowanymi wrogami wszystkiego co nazywa się nauką.***

I jeszcze:

„Wspaniałość Polaków jest ogromna, wszyscy ubrani w złoto, srebro i jedwab z klejnotami, w dobrym towarzystwie oraz podążającą świtą. Zajęli całą dzielnicę Saint-André des Arts... Wszyscy Polacy, duzi i mali, panowie i lokaje, bogaci i biedni mówią po łacinie. Do dzisiaj nie zdawaliśmy sobie sprawy jak wiele jest warte klasyczne wykształcenie."

15 września 1573, nazajutrz po ogłoszeniu Henryka Walezego królem Polski, Katarzyna Medycejska zorganizowała na cześć posłów uroczystość − widowisko, nazwane później Ballet des Polonais. Spektakl był dziełem członków Académie de musique et de poésie, erudycyjnej instytucji utworzonej w 1570 z inicjatywy Jean Antoine de Baïf i Thibault de Courville, mającej na celu wskrzeszenie sztuki antyku. 

**) Skład poselstwa: Adam_Konarski + Olbracht_Łaski + Jan_Tomicki + 

Andrzej_II_Górka + Jan_Herburt + Mikołaj_Firlej + Aleksander_Frydrychowicz_Proński +

 Mikołaj_Krzysztof_Radziwiłł + Mikołaj_Tomicki + Jan Zamoyski + Jan_Zborowski

***) Toute la ville, dit-il, accourut à ce spectacle. L'âge, le sexe, le mauvais état même de la santé, n'arrêtèrent personne. Les fenêtres qui se trouvoient sur leur passage en étoient pleines; les toits mêmes en étoient si chargés, qu'il étoit à craindre qu'ils n'enfonçassent. 

Enfin, les rues regorgeoient, et ces nouveaux hôtes voyoient avec étonnement que l'affluence des spectateurs leur laissoit à peine le passage libre. Les Parisiens, de leur côté, regardoient avec admiration ces hommes d'une taille avantageuse, leur noble fierté, accompagnée d'une gravité extraordinaire, ces longues barbes brillantes, ces bonnets ornés de fourrures précieuses et de pierreries, ces cimeterres, ces bottes garnies d'acier, ces carquois, ces arcs, ces têtes rasées par derrière, et ces grands brodequins à galoches de fer. Il n'y en avoit pas un parmi eux qui né sçùt parler latin et plusieurs scavoient encore l'italien et l'allemand : quelques-uns même parloient notre langue si purement, qu'on les eut pris plutôt pour des hommes élevés sur les bords de la Seine et de la Loire que pour des habitans des contrées qu'arrose la Vistule ou le Dnieper; ce qui fit grande honte à nos courtisans, qui non-seulement ne sçavent rien, mais qui sont ennemis, déclarés de tout ce qu'on appelle science.



tagi: polska  francja 

boson
8 lipca 2019 11:48
15     933    5 zaloguj sie by polubić
komentarze:
boson @boson
8 lipca 2019 17:16

Polacy w Paryzu zachwycili się zdobionymi bramami miejskimi i efemerycznymi bramami triumfalnymi. Mogli je podziwiać przy okazji własnego uroczystego wjazdu do Paryża przez bramę Saint Martin, 19 sierpnia, i w momencie wjazdu Henryka Walezego jako króla Polski przez bramę Saint Antoine, 14 września 1573 r. W Diariuszu wyraźnie widać podziw posłów dla tego typu pomników architektury i sztuki okolicznościowej – bramy zostały opisane, a napisy na nich widniejące starannie przytoczone. Główną efemeryczną bramę paryską, wzniesioną na cześć uroczystego wjazdu Henryka, zbudowano według koncepcji Antoine’a Carona i Germaina Pilona, ozdabiały ją poetyckie inskrypcje Ronsarda. Kiedy w lutym 1574 r. Henryk Walezy wjechał do Krakowa, przygotowano dlań pierwszą efemeryczną bramę triumfalną na ziemiach polskich. Polacy odwzorowali bramę paryską, przyozdabiając ją orłem własnej inwencji, który zatrzepotał skrzydłami w momencie przejazdu Henryka. Poezje widniejące na łuku skomponował Jan Kochanowski. Odtąd okazjonalne bramy triumfalne stały się w Rzeczypospolitej nieodłącznym elementem uroczystych wjazdów królewskich. czasopisma.tnkul.pl/index.php/rh/article/viewFile/1076/1192

zaloguj się by móc komentować

boson @boson
8 lipca 2019 18:09

"W ten sposób wkroczył [orszak] do miasta w środę, 19 sierpnia 1573 około trzeciej po południu, licząc około trzystu osób, i pięćdziesiąt powozów wykonanych po polsku, cięgniętych, jedne przez cztery, pozostałe przez sześć koni."

zaloguj się by móc komentować

boson @boson 8 lipca 2019 18:47
8 lipca 2019 19:04

W czasie spotkania poselstwa z królem elektem w katedrze Notre-Dame zmusił księcia Andegawenii, wypowiadając głośno w jego kierunku zdanie: Si non iurabis, non regnabis[1], do zaprzysiężenia artykułu konfederacji warszawskiej gwarantującego szlachcie polskiej i litewskiej swobodę wiary, sumienia i słowa. Poseł województw: poznańskiego i województwa kaliskiego na sejm konwokacyjny w 1574 roku[2].

zaloguj się by móc komentować

boson @boson
8 lipca 2019 19:49

ot. 

 

zaloguj się by móc komentować

MarekBielany @boson 8 lipca 2019 19:49
8 lipca 2019 23:05

Wzorcem jest Astrud, Joao i Stan.

Pamiętam taki wieczorny spór - prawie pół wieku temu - o to, czy Jobim to Antonio czy Carlos.

Rano był Antonio Carlos Jobim. :)

P.S.

inne czasy

:)

zaloguj się by móc komentować

boson @boson
12 lipca 2019 09:50

"O uwodzicielskim czarze politycznych mariaży" - komentarz

w 1619 Aleksander Lisowski już od 3 lat nie żył i (nie) jest jasne jak by się wtedy zachował wobec swoich ulubionych Stuartów:

irlandzka-plantacja-angielscy-kapitanowie-zagonczyk-lisowski-oraz-brexit/

mroczne-tajemnice-najslynniejszego-zagonczyka/

zaloguj się by móc komentować

boson @boson 12 lipca 2019 09:50
12 lipca 2019 10:00

a w owym 1619 dowódcą lisowczyków był Walenty Rogaski, moim zdaniem człowiek hetmana Chodkiewicza (którym z całą pewnością nie był A. Lisowski...):

www.ipsb.nina.gov.pl/a/biografia/walenty-rogaski

zaloguj się by móc komentować

boson @boson
12 lipca 2019 18:31

ot.

W 1928 władze radzieckie postanowiły zasiedlić te tereny ludnością żydowską. Był to jeden z planów polityki etnicznej Józefa Stalina, którego celem było przeciwdziałanie szerzącemu się w ZSRR ruchowi syjonistycznemu.

Żydowski Obwód Autonomiczny w składzie Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej powstał 7 maja 1934. W latach 30. XX wieku wielu Żydów w ZSRR zmuszono do migracji do Birobidżanu. Mimo to Żydzi w Żydowskim Obwodzie Autonomicznym nigdy nie stanowili nawet jednej trzeciej mieszkańców.

Od 1991 Żydowski Obwód Autonomiczny znajduje się w składzie Federacji Rosyjskiej; jako jedyny z pięciu radzieckich obwodów autonomicznych nie awansował do statusu republiki autonomicznej. Utrzymał dawny status i nazwę, pomimo że liczba Żydów jest w nim znikoma. pl.wikipedia.org/wiki/Żydowski_Obwód_Autonomiczny

zaloguj się by móc komentować



boson @boson 13 lipca 2019 13:03
13 lipca 2019 13:32

They began working with Col. Rudolph Abel up to 1950, when they secretly left the United States and moved to Lublin, Poland. While in Poland, Morris and Lona engaged in numerous foreign missions for the Soviet Union, traveling to Japan, Hong Kong, Australia, New Zealand, Austria, Belgium, and the Netherlands.[3]

Cohen house in Ruislip (found full of transmitting equipment)

In 1954, the Cohens moved to 45 Cranley Drive in Ruislip, where they had numerous pieces of disguised spy equipment, and an antenna looping around their attic, used for their transmissions to Moscow. Their cover was as antiquarian book dealers under the names of Peter and Helen Kroger, and they worked with Gordon Lonsdale of Soviet intelligence. Morris became the British illegal resident.

zaloguj się by móc komentować

boson @boson 13 lipca 2019 13:32
13 lipca 2019 13:50

Blake was born in Rotterdam in the Netherlands in 1922, the son of a Protestant Dutch mother, and an Egyptian Jewish father who was a naturalised British subject.[2] He was named George after King George V of the United Kingdom.[3] His father, Albert Behar, served in the British Army in the First World War. While he received the Meritorious Service Medal, he embellished his war service when recounting it to his wife and children, and also concealed his Jewish background up until his death.[4] The Behars lived a comfortable existence in the Netherlands until Albert's death in 1936. The thirteen-year-old Blake was sent to live with relatives in Egypt, where he continued his education at the English School in Cairo.

While in Cairo, he was close to his cousin Henri Curiel, who was later to become a leader of the Communist Democratic Movement for National Liberation. In 1991, Blake said that his encounter with Curiel, who was a decade older and already a Marxist, shaped his views in later life.[5]

zaloguj się by móc komentować

zaloguj się by móc komentować